Geschiedenis

Het geloof in reuzen is zo oud als de mensheid; we komen ze dan ook in alle culturen tegen. In de Middeleeuwen werkte de katholieke kerk mee aan de instandhouding van de reuzenmythen, die nog uit de Keltische tijd stamden. Na de kerstening liepen vele reuzen, vaak getransformeerd als een Goliath figuur, mee in processies.

Ook Maastricht kwam al vele jaren geleden in aanraking met een reuzenfiguur. Als in juni 1550 de Habsburgse monarch Karel V zijn zoon, Filips II, komt voorstellen en de Maastrichtse bevolking ter ere van hun komst een grote ommegang organiseert, wordt Maastricht ineens geconfronteerd met een woeste reuzenverschijning van ruim 7 meter lengte! Rollende ogen, uitgedost in een Germaans krijgerskostuum, uitgerust met een hellebaard en kromzwaard en in een buidel twee poppen. De buidel met de twee poppen symboliseerde waarschijnlijk het feit dat de bevolking als het ware de twee bestuurders, de Hertog van Brabant (Karel V) en de Prinsbisschop van Luik, ‘in hun zak hadden’. De Maastrichtse gilden ageerden hiermee tegen het centralistische regime van Karel V. Zeker is dat deze ‘politieke’ reus indertijd slechts eenmaal gesignaleerd is.

De eerste beschrijving van dit reuzenfiguur werd pas in 1968 voor het eerst in een oud Spaans document gevonden. Dat in 1550 daadwerkelijk een reus is verschenen, is in 1994 in wetenschappelijke zin vastgelegd in de dissertatie van dr. J.H.G. Geurts met de titel ‘Onsser Stadt in sulken gedranghe’.

In 1968 is deze geschiedenis een nieuw leven ingeblazen met de oprichting van de Stichting Reuzengilde Gigantius Maastricht. Gelet op de historische betekenis, is het een opvallend detail dat Gigantius present was tijdens de Eurotop in Maastricht in 1981 en 1991. Hij had tijdens deze aanwezigheid namelijk geen politieke doelstelling.

 

Gigantius met de twee poppen

Gigantius anno 2014